Sinds de dood van On Kawara in juli 2014 plaats ik elke dag een tekening, telkens verbonden met een nieuwsfeit. Op reproducties uit kunstboeken voeg ik kleine naakte menselijke of eerder ontmenselijkte figuren toe die de spanning tussen het individu en het collectief uitdrukken. Deze groeiende reeks van duizenden werken is nu verbonden met mijn engagement voor Child-Help, ontstaan uit de handicap van mijn dochter en ons werk in het Globale Zuiden. Samen met curator Edith Doove en een kleine kring van bondgenoten wil ik de neoliberale kunstwereld inzetten om deze humanitaire missie te ondersteunen.